Skip to content

De vrouw van het comité

11 april 2016

Iemand zegt:

-Ah, daar is ze-

 

Een brede gebrilde vrouw

komt binnen.

Vanonder een soort  poncho

reikt ze mij de hand:

 

-Wij kennen elkaar niet-

 

Ze groet de anderen minzaam

en zijgt neer op een stoel,

de benen gespreid

als een bootwerker.

 

De situatie is van haar:

de een kruipt,

de ander negeert.

Er komt koffie.

 

Een man schuift binnen

(mager, bril, snor)

En gaat zitten zonder te groeten.

 

Dingen die gebeuren moeten,

gebeuren.

De tijd  verstrijkt.

 

Ze staat op,

schikt haar poncho

en beent naar een

tafel waar iemand

haar vraagt een

papier te tekenen.

 

-misschien wil die meneer ook wel-

 

-dat is mijn man-

 

en zonder iets gezegd te hebben,

verlaat hij in haar kielzog

de ruimte

Advertenties

From → observaties, poëzie

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: